دستنوشته هاي شبانه

از بي اعتنايي به شب و تنهايي

روز خوش ببار ننشيند ؛ خُمره ي پگاه با قطره قطره بيداري ؛ پُر مي شود از شرابِ هوشياري# دستنوشته هاي شبانه عليرضا

دستنوشته هاي شبانه...

روزگار پدر كُشي، دوران سخت مادران اسير و زمانه اي كه قاتل بچه هاست كدام كشور ؟ كدام جامعه بهتر است؟ سيب دنيا فاسد شده از هواي ناسالم؛ آدم ها از صبح تا شام سلول هاي نفرت را تكثير مي كنند و با افتخار؛ژن هاي نكبت را به ارث مي گذارند زبانت لال شيطان پليد، آهسته و دَرِ گوشي از پيروزي سياهِ لشكريان پر دستنوشته هاي شبانه...

عشق اش كشيده به صبري كه پائين نشسته در سكوتي قنات وار! شايد از چشمه ي صبور روزگار ، پري زاده اي آب خورد... عليرضا

دستنوشته هاي شبانه...

به نيمه راه نرسيده باران گرفت و گردش جاده به سمت تقدير؛ باور كوهستان را به رود سپرد ، دريا بي صبرانه به دامن آسمان چنگ مي زد و افق؛ نگران احساس تازه اي بود كه از راه مي رسيد

در ميانه ي غوغاي طبيعت ِانقلاب زده اين ساحل ماسه اي بود كه دل به ناديده ها زد و خورشيد را در ترانه اي به همنشيني گوش ماهي و موج دعوت كرد شايد اين همه نيمه راه در دنياي ناممكن را بتوانيم با شعر و قصه به پايان برسانيم ...عليرضا

دستنوشته هاي شبانه...

سياست اين روزهاي سحر گاهان ؛ خواب سنگين است و نماز قضا،

و طلوعي از مشرقِ انفرادي هر فردا

بي تابِ خلوت و خسته از نبردِ زشت و زيباي اين دنيا# دستنوشته هاي شبانه عليرضا

دستنوشته هاي شبانه...

عازم سفري از گوشه ي نا امن زندگي به كهكشان حيات توام، سفينه اي رام نشده از جنسِ نَفس را زين كرده ام ، براي تاختن از دَم تا باز دَم! ... عليرضا

دستنوشته هاي شبانه...

امسال اگر خدا بخواهد در تمام دشتِ خواب

پنبه مي كارم ؛ شايد شبي ! در حواليِ رگبار و از درون پيله ي رؤيا، پروانه اي؛ رنگين كماني از ابريشم را براتِ يكدم، بيداري ام كند ... عليرضا# دستنوشته هاي شبانه # دلنوشته ها

دستنوشته هاي شبانه...

مورخ خودباش ، تاريخچه نگارِ همين روزهاي ملالت آور ، بنويس ! كلمات حاوي نيروي غم و شادي اند و بار سنگين فرياد را در خود نگه مي دارند شايد روزي اين فريادِ مجرد، جفت خود را از ميان اين همه استغاثه پيدا كرد ، مورخ خود باش امروز را قواره كن و به طومار حادثه ها، تماشاي حيرت زده از روزگار را كوك بزن، بنويس ! و مومياييِ در نوشته هايت شو ، بگذار همه بدانند كه روزي آمدي و بي صدا رفتي ... عليرضا # دستنوشته هاي شبانه

دستنوشته هاي شبانه...

روي زميني به اندازه قاليِ كرمان و زير سقفي به وسعت چادر گلدار اصفهان ،

زني زندگي مي كرد كه نامش ،مادر و به حقيقت اشكي از بهترين حال خدا بود ( قالي و چادر را شما ايراني بخوان، هر شهري از ايران افسانه اي) ... عليرضا

دستنوشته هاي شبانه...

كهنه رفيقان ! هشدار! هدفِ حمله ي امروزِ خودي ها هستيم ؛ چاره اي نيست فعلا بياييد به دل خاطره ها؛ عقب بنشينيم ... # دستنوشته هاي شبانه عليرضا

دستنوشته هاي شبانه...